Η αναβάθμιση του Πυροσβεστικού Κλιμακίου Σαπών σε Γ΄ τάξης δεν ήταν μια πρόχειρη ή περιστασιακή διεκδίκηση. Η προηγούμενη δημοτική διοίκηση είχε ξεκινήσει και τεκμηριώσει την προσπάθεια, αναδεικνύοντας μια πραγματική ανάγκη για τον Δήμο Μαρωνείας–Σαπών και για ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή.
Και δυστυχώς, η πρόσφατη πυρκαγιά στον Ίμερο ήρθε να υπενθυμίσει για μια ακόμη φορά με τον πιο σκληρό τρόπο πόσο αναγκαία είναι η ενίσχυση της πυροσβεστικής προστασίας στον δήμο Μαρωνείας - Σαπών.
Σε μια περιοχή με μεγάλες δασικές εκτάσεις, δύσκολη γεωμορφολογία, πολυάριθμους και διάσπαρτους οικισμούς, με μεγάλο παραλιακό μέτωπο, πολλά χιλιόμετρα Εγνατίας Οδού, ΒΙΟΠΑ, με αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιών, η ύπαρξη ενός ισχυρότερου και αναβαθμισμένου Πυροσβεστικού Κλιμακίου στις Σάπες δεν αποτελεί πολυτέλεια.
Αποτελεί ζήτημα πρόληψης, ετοιμότητας και ασφάλειας.
Κι όμως, από τη σημερινή δημοτική αρχή δεν φαίνεται να υπάρχει η ίδια διάθεση και αποφασιστικότητα για να συνεχιστεί αυτή η διεκδίκηση. Η υπόθεση μοιάζει να έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα, χωρίς τη δυναμική και την στοχοθεσία που απαιτεί ένα τόσο σοβαρό ζήτημα.
Και αυτό δεν είναι απλώς μια διαφορετική πολιτική επιλογή.
Είναι μια αδικαιολόγητη απραξία και υποτονικότητα απέναντι σε μια ανάγκη που η πραγματικότητα επιβεβαιώνει καθημερινά.
Η Αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει μόνο για να διαχειρίζεται την καθημερινότητα. Οφείλει να διεκδικεί, να σχεδιάζει και να προλαμβάνει.
Δεν αρκεί να εμφανίζεται μετά την εκδήλωση μιας πυρκαγιάς, να καταγράφει τις ζημιές και να συγχαίρει τους ανθρώπους της Πυροσβεστικής και όλων όσοι συνέβαλαν στην αντιμετωπισή της.
Η πραγματική ευθύνη βρίσκεται πριν από την καταστροφή: στην πρόληψη, στην επιχειρησιακή ετοιμότητα και στη δημιουργία των κατάλληλων δομών.
Η αναβάθμιση του Πυροσβεστικού Κλιμακίου Σαπών θα έπρεπε να αποτελεί σταθερό,διαχρονικό και κορυφαίο στόχο της δημοτικής αρχής και όχι μια διεκδίκηση που εγκαταλείπεται στην πορεία.
Γιατί όταν υπάρχει ένας ξεκάθαρος στόχος, χρειάζεται επιμονή, τεκμηρίωση, συνεχείς επαφές με τα αρμόδια υπουργεία και υπηρεσίες, συμμαχίες με την Περιφέρεια και τους τοπικούς φορείς και κυρίως πολιτική βούληση.
Αυτό που δεν χρειάζεται είναι αδράνεια και ατολμία.
Και σε θέματα Πολιτικής Προστασίας, η ατολμία δεν είναι απλώς πολιτικό μειονέκτημα.
Μπορεί να έχει κόστος που κανείς δεν δικαιούται να αγνοεί.
Η φωτιά στον Ίμερο θα έπρεπε να λειτουργήσει ως καμπανάκι.
Να ξαναμπεί άμεσα στο προσκήνιο η αναβάθμιση του Πυροσβεστικού Κλιμακίου Σαπών, με συγκεκριμένο σχέδιο, τεκμηριωμένη πρόταση και συντονισμένη διεκδίκηση.
Γιατί η Πολιτική Προστασία δεν μπορεί να λειτουργεί με τη λογική «βλέποντας και κάνοντας»..
Η φωτιά δεν περιμένει τις αποφάσεις. Η Αυτοδιοίκηση οφείλει να είναι ένα βήμα μπροστά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου