Η σιωπή κοστίζει - Χάθηκε άλλη μία μάχη για τον τόπο με την υποβάθμιση της 388 ΠΑΠ

Η 388 ΠΑΠ Σαπών δεν είναι απλώς μια στρατιωτική μονάδα. Είναι ένα κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας.

Για δεκαετίες αποτέλεσε πυλώνα ασφάλειας, στήριξε την τοπική οικονομία και συνέβαλε καθοριστικά στην καθημερινή ζωή των Σαπών, του δήμου και της ευρύτερης περιοχής.

Σήμερα, όμως, η εικόνα της προκαλεί θλίψη και αγανάκτηση. Σύμφωνα με ασφαλή στοιχεία η μονάδα έχει υποβαθμιστεί πλήρως και ύστερα από 60 χρόνια έχει μετατραπεί σε εσωτερικό φυλάκιο. Χαρακτηριστηκό παράδειγμα, από εκεί που αριθμούσε περίπου τριάντα πέντε και πλέον στελέχη, σήμερα έχουν απομείνει μόλις έξι με επτά.

Αυτή η κατάσταση υποδηλώνει μια πρωτοφανή υποβάθμιση που δεν πλήττει μόνο τη μονάδα, αλλά ολόκληρη την περιοχή.

Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας εδώ και καιρό, η δημοτική αρχή Μαρωνείας – Σαπών παραμένει εκκωφαντικά απούσα και ανεπαρκής να διαχειριστεί την όλη κατάσταση.

Ούτε μία παρέμβαση. Ούτε μία ουσιαστική διεκδίκηση. Ούτε μία συντονισμένη προσπάθεια η διαμαρτυρία προς το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ούτε μία πρωτοβουλία για να ανακοπεί η αποδυνάμωση μιας ιστορικής δομής που επί δεκαετίες πρόσφερε σημαντικά στον τόπο.

Η σιωπή δεν είναι στάση ευθύνης. Είναι στάση παραίτησης.

Οι δημότες δεν εξέλεξαν μια δημοτική αρχή για να παρακολουθεί αμέτοχη τις εξελίξεις. Την εξέλεξαν για να διεκδικεί, να αγωνίζεται και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Δήμου. Αντί γι' αυτό, βλέπουμε μια διοίκηση χωρίς σχέδιο, χωρίς πρωτοβουλίες και χωρίς φωνή εκεί όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις.

Και το ερώτημα είναι αμείλικτο: αν δεν μπορεί να υπερασπιστεί ούτε μια τόσο σημαντική μονάδα, πώς θα διεκδικήσει την ανάπτυξη του τόπου;

Αντί να ζητά την ενίσχυση της 388 ΠΑΠ, την περαιτέρω στελέχωσή της, όπως και των άλλων μονάδων εντός του δήμου  και τη δημιουργία νέων υποδομών, όπως στρατιωτικές κατοικίες και άλλες εγκαταστάσεις που θα ενίσχυαν την παρουσία των Ενόπλων Δυνάμεων στις Σάπες και τον δήμο Μαρωνείας - Σαπών, η δημοτική αρχή αρκείται στον ρόλο του θεατή.

Το αποτέλεσμα είναι οδυνηρό. Δεν κερδίζουμε τίποτα καινούργιο. Αντίθετα, χάνουμε ακόμη και όσα οι προηγούμενες γενιές κατάφεραν δημιουργήσουν και να διατηρήσουν.

Η αδράνεια έχει κόστος. Και το κόστος αυτό το πληρώνουν οι Σάπες, ο δήμος, οι επαγγελματίες, οι οικογένειες και συνολικά η τοπική κοινωνία.

Όταν ένας τόπος χάνει σταδιακά τις δημόσιες δομές του και κανείς δεν υψώνει το ανάστημά του, τότε η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο όσους λαμβάνουν τις αποφάσεις στα υπουργεία. Βαραίνει και όσους όφειλαν να αγωνιστούν για να τις αποτρέψουν και δεν το έπραξαν.

Ο δήμος Μαρωνείας- Σαπών αξίζει μια δημοτική αρχή που να διεκδικεί και να παλεύει.

Όχι μια διοίκηση που παρακολουθεί αμέτοχη την υποβάθμιση του τόπου και περιορίζεται σε ρόλο σιωπηλού παρατηρητή.

Γιατί όταν δεν διεκδικείς, δεν χάνεις μόνο τις μάχες του σήμερα. Υπονομεύεις και το αύριο του τόπου.