Ο Βουλευτής Ροδόπης, πρώην Υπουργός, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και Κοσμήτορας της Νομικής Σχολής του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, Ευριπίδης Στυλιανίδης, ως εισηγητής της πλειοψηφίας, ορισμένος από τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, παρουσίασε στην Ολομέλεια της Βουλής την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για τη Συνταγματική Αναθεώρηση.
Κατά την τοποθέτησή του υπογράμμισε ότι η διαδικασία της αναθεώρησης αποτελεί κρίσιμη θεσμική δοκιμασία για την ωριμότητα του πολιτικού συστήματος και ευκαιρία για τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου πολιτειακού χάρτη που θα υπερβαίνει μικροκομματικές διαφορές και παθογένειες του παρελθόντος.
Η πρόταση της κυβερνητικής πλειοψηφίας περιλαμβάνει συνολικά 34 προτεινόμενες αλλαγές σε ταυτοτικές, κοινωνικές, θεσμικές και αναπτυξιακές διατάξεις του Συντάγματος, με στόχο την ενίσχυση της δημοκρατικής λειτουργίας των θεσμών, τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του κράτους και την ανταπόκριση στις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας.
Ο Βουλευτής Ροδόπης ανέπτυξε αναλυτικά το σκεπτικό των προτάσεων, καλώντας τις πολιτικές δυνάμεις να προσεγγίσουν τη διαδικασία με αίσθημα ευθύνης και συναίνεσης.
Σας παραθέτουμε αυτούσια την εισήγηση του Βουλευτή Ροδόπης Ευριπίδη Στυλιανίδη στην Ολομέλεια της Βουλής για τη Συνταγματική Αναθεώρηση:
«Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Από το 1830 που χάρη στον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια αναγνωρίστηκε η Ελλάδα ως ανεξάρτητο Κράτος μέχρι το 1974, δηλαδή μέσα σε 144 χρόνια πολιτικού και πολιτειακού βίου, αλλάξαμε 26 πολιτεύματα, εκατοντάδες κυβερνήσεις και βιώσαμε εκτός από κάποιες ένδοξες σελίδες ιστορίας, πολλούς πολέμους, κατοχές, δικτατορίες, εθνικούς διχασμούς, πτωχεύσεις, εθνικές καταστροφές, φτώχεια, προσφυγιά και θάνατο.
Αντίθετα από το 1975 έως σήμερα, εδώ και μισό αιώνα, η Πατρίδα μας βιώνει τη σταθερότερη, την ποιοτικότερη και την αποτελεσματικότερη Δημοκρατία, την οποία αντί να θεωρούμε αυτονόητη, οφείλουμε συνεχώς να αγωνιζόμαστε, όχι μόνο για την υπεράσπιση της αλλά και για τη διαρκή της βελτίωση.
Το Σύνταγμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1975 εδραίωσε τη δημοκρατία, εγγυήθηκε την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αποκατέστησε την εθνική συμφιλίωση, νίκησε τη φτώχεια, πέτυχε τη διάχυση της ανάπτυξης και της ευημερίας σε όλη τη χώρα, στερέωσε την κοινωνική δικαιοσύνη, τις ίσες ευκαιρίες και την κοινωνική κινητικότητα, συνέβαλε στην ειρήνη, τη σταθερότητα και την εθνική ασφάλεια και δρομολόγησε τον Ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Ελλάδας, επαναφέροντας την σε διεθνείς πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Το Σύνταγμα μας παρότι είναι προϊόν μιας άλλης εποχής, παραμένει ανθεκτικό αλλά και επίκαιρο, αποδεικνύοντας το διαχρονικό χαρακτήρα του αξιακού κώδικα που εκφράζει.
Παρόλα αυτά όμως καθίσταται αναγκαία η προσαρμογή του στα σύγχρονα δεδομένα που δημιουργούν οι νέες διεθνείς γεωπολιτικές ισορροπίες, η κλιματική αλλαγή, οι εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνολογίας καθώς η δημιουργία πολλών παράλληλων και παρεμβατικών εννόμων τάξεων.
Αυτό μας θέτει όλους ενώπιον των ευθυνών μας και μας καλεί να αναλάβουμε νέες θεσμικές πρωτοβουλίες.
Η Αναθεωρητική Διαδικασία που σε λίγο ξεκινά, είναι η κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία, όπου δεν αντιπαρατίθενται Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση, αλλά δοκιμάζεται η ωριμότητα όλου του πολιτικού συστήματος και η δυνατότητα του να διαλέγεται υπεύθυνα, νηφάλια και επιστημονικά τεκμηριωμένα, δημιουργώντας συναινέσεις.
Επίσης δοκιμάζεται η δυνατότητα των πολιτικών κομμάτων και των Βουλευτών να παρουσιάσουν καινοτόμες ιδέες και έξυπνες προτάσεις για την Ελλάδα του μέλλοντος.
Πριν από μερικούς μήνες ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως επικεφαλής της πλειοψηφίας, όπως είχε προεκλογικά δεσμευτεί, έδωσε το σήμα έναρξης μιας εσωτερικής, αλλά παράλληλα και μιας δημόσιας διαβούλευσης για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, ενόψει της μετεξέλιξης της παρούσας Βουλής από Κοινή σε Προτείνουσα Βουλή.
Στη διαβούλευση αυτή ανταποκρίθηκαν πάνω από 60 συνάδελφοι από τη ΝΔ καταθέτοντας καινοτόμες και εύστοχες προτάσεις. Αυτές οι προτάσεις αποτέλεσαν την πρώτη ύλη για να διαμορφώσουμε τη βάση για τη δημόσια συζήτηση και το θεσμικό διάλογο που θα ξεκινήσει στην Επιτροπή της Βουλής.
Το Σύνταγμα της Ελλάδας είναι η κωδικοποιημένη, δημοκρατικά νομιμοποιημένη, θεσμική έκφραση του αξιακού κώδικα που προσδιορίζει την διαχρονική πολιτιστική και εθνική μας ταυτότητα.
Το Ελληνικό Σύνταγμα είναι αυστηρό, αλλά ανοιχτό. Αυστηρό, διότι προστατεύει αξίες που αποτελούν το σκληρό πυρήνα της εθνικής πολιτιστικής μας ταυτότητας, αλλά ανοιχτό διότι έχει την ευελιξία προσαρμογής στις επιστημονικές, τεχνολογικές και διεθνοπολιτικές εξελίξεις(άρθρο 28). Αντιστέκεται στο φαινόμενο του Mcdonaldisation, δηλαδή της «κλωνοποίησης» των πολιτισμών και των οικονομικο-πολιτικών μοντέλων. Την ίδια στιγμή όμως παρακολουθεί τις εξελίξεις και προσαρμόζεται σε αυτές, ώστε να μην οδηγηθούμε στον Εθνοαπομονωτισμό.
Η ανθεκτικότητα του δοκιμάστηκε με επιτυχία κατά την τελευταία οικονομική και υγειονομική κρίση, όπου το «Καθεστώς Εξαίρεσης» λειτούργησε με επιτυχία ως αμορτισέρ που με το «Δίκαιο της Ανάγκης» απορρόφησε τους κραδασμούς και προστάτεψε το σκληρό πυρήνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ώσπου να επανέλθουμε πλήρως στην κανονικότητα.
Η αναθεωρητική συζήτηση στην Προτείνουσα Βουλή, έχει ως αποκλειστικό στόχο να επισημάνει διατάξεις που πρέπει να συμπληρωθούν, να αναθεωρηθούν, να καταργηθούν ή και να θεσπιστούν για πρώτη φορά. Τώρα θα αποφασιστεί τι πρέπει να αλλάξουμε, αλλά όχι πώς θα το αλλάξουμε; Το περιεχόμενο είναι το διακύβευμα της Αναθεωρητικής Βουλής που θα προκύψει μετά τις εκλογές από νέο συσχετισμό δυνάμεων και θα απαιτεί συναινέσεις.
Η επιτυχία επομένως του παρόντος εγχειρήματος είναι η Επιτροπή Αναθεώρησης της Προτείνουσας Βουλής να καταφέρει να αρθεί πάνω από τις τρέχουσες μικροκομματικές και διαχειριστικές αντιπαραθέσεις και να αποφασίσει το νέο καταστατικό Χάρτη με το βλέμμα στραμμένο όχι στις επόμενες εκλογές, αλλά στις επόμενες γενιές.
Έχουμε χρέος να μην προσχωρήσουμε σε ένα ιδιότυπο συνταγματικό λαϊκισμό τον οποίο φαίνεται δυστυχώς να υιοθετεί μέρος της Αντιπολίτευσης. Η θεσμική λογική και η νηφάλια μετεξέλιξη της σύγχρονης Ελληνικής Πολιτείας δεν πρέπει να αφήσουμε να διαμορφωθεί από δημοσκοπικές αναλύσεις και ακραίες προσεγγίσεις που μπορεί εφήμερα να ικανοποιούν το λαϊκό αίσθημα ή τη δημοσιογραφική επιδίωξη της τηλεθέασης, αλλά μεσομακροπρόθεσμα καταστρέφουν τη βασική αρχή της δημοκρατίας μας, την Αρχή των Ελέγχων και των Ισορροπιών ((Checks and Balances)
Ένα νέο δεδομένο στην αναθεωρητική διαδικασία που δεν μπορούμε πλέον να παραγνωρίσουμε, είναι ότι μετά το 1980 που η Ελλάδα έγινε πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Κοινοπολιτείας, διαμορφώνεται δυναμικά ένα νέο διεθνές πλαίσιο, μια παράλληλη με την εθνική, διεθνής έννομη τάξη, εξίσου ισχυρή με το Σύνταγμα και απόλυτα παρεμβατική στην εσωτερική έννομη τάξη. Αυτή πηγάζει από το πρωτογενές και το παράγωγο Ευρωπαϊκό δίκαιο και τη σχετική Νομολογία του ΔΕΕ (Ευρωπαϊκός Κανονισμός Προσωπικών Δεδομένων, AI ACT, βασικός μέτοχος, Μη Κρατικά Πανεπιστήμια), από την ΕΣΔΑ και τις αποφάσεις του ΕΔΔΑ, από διμερείς, πολυμερείς και διεθνείς συμβάσεις που έχει κυρώσει ή θα κυρώσει η Ελλάδα (Σύμβαση Πλαίσιο για την ΤΝ, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου). Η όποια αναθεωρητική πρωτοβουλία πρέπει να εναρμονίζει έξυπνα το Εθνικό Σύνταγμα με τη διεθνή έννομη τάξη, χωρίς βέβαια να αλλοιώνει το σκληρό αξιακό του πυρήνα.
Συνθέτοντας τις εκατοντάδες προτάσεις που κατατέθηκαν από Βουλευτές, εκπροσώπους της Δικαιοσύνης, την ΚΕΔΕ, ειδικούς επιστήμονες και άλλους φορείς, διαμορφώσαμε 34 αλλαγές στο Σύνταγμα ως βάση για μια ανοιχτή ως το τέλος συζήτηση που για λόγους μεθοδολογίας τις κατηγοριοποιήσαμε σε 4 βασικές ομάδες:
α) Οι ταυτοτικές διατάξεις που διαμορφώνουν το Πολιτιστικό Σύνταγμα.
β) Οι κοινωνικές διατάξεις που διαμορφώνουν το Κοινωνικό Σύνταγμα,
γ) Οι θεσμικές διατάξεις πού εκσυγχρονίζουν το Θεσμικό Σύνταγμα, ενισχύοντας την Αρχή των Ελέγχων και των Ισορροπιών (Checks and Balances) και τέλος
δ) οι αναπτυξιακές διατάξεις που οριοθετούν το Οικονομικό Σύνταγμα.
Δεν θα αναλύσω τώρα το περιεχόμενο της επιχειρηματολογίας μας. Θα αναφέρω όμως ενδεικτικά σε τίτλους κάποιες αλλαγές κατά τη γνώμη μου αναγκαίες για κάθε μια από τις 4 διαστάσεις του Συντάγματος στις οποίες πριν αναφέρθηκα.
Α. ΤΑΥΤΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
Ταυτοτικές διατάξεις που διαμορφώνουν το Πολιτιστικό Σύνταγμα θεωρώ την προστασία της Σημαίας ως σύμβολο εθνικής ενότητας και της Ελληνικής γλώσσας ως εργαλείο μελέτης της ιστορικής ρίζας του πολιτισμού μας (γλώσσα της κλασικής παιδείας, της φιλοσοφίας, της επιστήμης, της δημοκρατίας, του Ευαγγελίου) αλλά και ως ζωντανό δεσμό με τον Οικουμενικό Ελληνισμό.
Επίσης ταυτοτική διάταξη είναι η συνταγματική θέσπιση της θετικής χρήσης της Τεχνητής Νοημοσύνης στο άρθρο 5Β που καθιστά αγώγιμη την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν αυτά απειλούνται από καταχρηστικές εφαρμογές του ΑΙ προστατεύοντας έτσι τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου.
Β. ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
Ενδεικτικές κοινωνικές διατάξεις που εδραιώνουν το Κοινωνικό Σύνταγμα και η λειτουργία τους θωρακίζει την κοινωνική δικαιοσύνη, εγγυάται την ισότητα των ευκαιριών και ενισχύει την κοινωνική κινητικότητα είναι η αναθεώρηση του άρθρου 16 και η δημιουργία Μη Κρατικών Πανεπιστημίων, διότι αυτή διευρύνει το πεδίο ελευθερίας επιλογών των νέων Ελλήνων, εγγυάται την ισότητα ευκαιριών για όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να φοιτήσουν στο εξωτερικό ή όσους δεν μπόρεσαν να σπουδάσουν λόγω δυσκολιών στα νεανικά τους χρόνια και ενισχύει την κοινωνική κινητικότητα καθιστώντας την Ανώτατη Εκπαίδευση Δια Βίου.
Η διαγενεακή δικαιοσύνη και αλληλεγγύη στο άρθρο 21 ενισχύουν την ανθρωποκεντρική κοινωνία συνοχής και η προσιτή στέγη στηρίζει το θεσμό της Οικογένειας.
Τέλος η προστασία στο άρθρο 24 του περιβαλλοντικού ισοζυγίου, η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής διασφαλίζουν όχι μόνο την επιβίωση αλλά και την ποιότητα ζωής.
Γ. ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΡΧΗ ΕΛΕΓΧΩΝ ΚΑΙ ΙΣΟΡΡΟΠΙΩΝ
Οι θεσμικές αλλαγές που προτείνουμε επιδιώκουν να αποκαταστήσουν την Αρχή των Ελέγχων και των Ισορροπιών της Δημοκρατίας μας, διορθώνοντας στρεβλώσεις του παρελθόντος και συμβάλλοντας στην μετάβαση σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό θεσμικό περιβάλλον.
Στο άρθρο 29 περισσότερη δημοκρατία στα κόμματα θα σημάνει ενεργοί πολίτες και άρα καλύτερη δημοκρατία των κομμάτων.
Εκσυγχρονισμός των άρθρων 14 και 15 για τα μέσα ενημέρωσης.
Μια μόνο 6ετή θητεία για τον Πρόεδρο Δημοκρατίας στο άρθρο 30.
Δυνατότητα αυτοδιάλυσης της Βουλής στο άρθρο 41 για ανανέωση λαϊκής εντολής, χωρίς προσχηματικούς λόγους.
Στο άρθρο 44 κανόνες καλής διοργάνωσης δημοψηφισμάτων, ώστε να εμποδίζεται η δημαγωγία.
Στο άρθρο 51 παρ. 4 επέκταση της επιστολικής ψήφου και εντός της Επικράτειας για να αυξηθεί η συμμετοχή.
Στο Άρθρο 54 παρ. 1, 3 Το εκλογικό σύστημα θα πρέπει να διασφαλίζει εύλογη αναλογικότητα και κυβερνησιμότητα της χώρας.
Στα άρθρα 56, 57 μεταφορά κωλυμάτων και ασυμβιβάστων στο νόμο.
Στο άρθρο 60 εισηγούμαστε τη θεσμική θωράκιση του ρόλου του Βουλευτή και σε συνταγματικό επίπεδο, προκειμένου να ξανατονώσουμε το νομοθετικό ρόλο (πρόταση νόμου), τον ελεγκτικό ρόλο(κοινοβουλευτικός έλεγχος) και το διαμεσολαβητικό ρόλο του Βουλευτή (επικοινωνία με την εκλογική του περιφέρεια). Καθίσταται συνταγματική υποχρέωση των Υπουργών να απαντούν τεκμηριωμένα στον κοινοβουλευτικό έλεγχο των Βουλευτών καθώς επίσης καθίσταται υποχρεωτική η συστηματική επικοινωνία του Βουλευτή με την εκλογική του περιφέρεια και η διαφανής δημόσια μεταφορά των δίκαιων συλλογικών ή ατομικών ζητημάτων προς την εκτελεστική εξουσία δια του κοινοβουλίου.
Στο άρθρο 73 παρ. 1 καθίσταται συνταγματική υποχρέωση να τηρούνται οι βασικές αρχές καλής νομοθέτησης.
Συζήτηση για το θέμα του άρθρου 81 παρ. 2 για το ασυμβίβαστο Βουλευτή/Υπουργού.
Το Υπουργικό Συμβούλιο οφείλει κατά το άρθρο 82 παρ 5 να ψηφίζει και να δημοσιοποιεί το Ενιαίο Σχέδιο Κυβερνητικής πολιτικής ανά διετία.
Επανεξετάζεται η ευθύνη των Υπουργών κατά το άρθρο 86 παρ 2.
Έχουμε χρέος να ισορροπήσουμε από τη μια ανάμεσα στην απόλυτη ατιμωρησία των πολιτικών και από την άλλη στην απόλυτη τιμωρητικότητα που οδηγεί εύκολα, όπως δείχνει η ιστορία μας, στην ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής, στη συκοφάντηση των αντιπάλων, στην έξαρση των πολιτικών παθών. Καταργείται το «αμελλητί» και η αρμοδιότητα της Βουλής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης και ενισχύεται ο ρόλος της δικαιοσύνης.
Αλλαγές επίσης προωθούνται στον τρόπο επιλογής της ηγεσίας της δικαιοσύνης και σε άλλα θέματα ώστε να θωρακιστεί περαιτέρω η ανεξαρτησία της (άρθρα 89 παρ. 3 και 90 παρ. 5), στα ζητήματα ψηφιακής δίκης (άρθρο 93 παρ. 3 και 5), στη λειτουργία του ΑΕΔ και στον προληπτικό έλεγχο αντισυνταγματικότητας ή εναρμόνισης με το ευρωπαϊκό δίκαιο (άρθρο 100 παρ 2)
Επαναπροσδιορίζεται το αποκεντρωτικό σύστημα της χώρας (άρθρο 101 παρ. 3 και 5) και καλείται το Κράτος να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη στήριξη του πρωτογενούς τομέα, τη δημογραφική ενίσχυση και την ανάπτυξη των οικισμών της Ελληνικής περιφέρειας.
Στο άρθρο 101A αλλάζει ο τρόπος ανάδειξης των Ανεξαρτήτων Αρχών.
Ανοίγει η συζήτηση του άρθρου 102 για τον Α και Β βαθμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης μετά από πρόταση της ΚΕΔΕ, ώστε κάθε μεταβίβαση αρμοδιοτήτων από όργανα του κράτους προς την τοπική αυτοδιοίκηση να συνεπάγεται και τη διασφάλιση των πόρων που απαιτούνται για την άσκηση τους. Προωθείται η φορολογική αποκέντρωση, οι βιώσιμοι προϋπολογισμοί των ΟΤΑ και αναλαμβάνει το ΑΕΔ τις πειθαρχικές υποθέσεις των αιρετών
Επαναπροσδιορίζεται η έννοια της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων (άρθρο 103 παρ. 4), εισάγεται η αμφίδρομη αξιολόγηση προϊσταμένων-υφισταμένων καθώς επιβραβεύσεις και ποινές βάση της απόδοσης.
Δ) ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
Οι αναπτυξιακές διατάξεις σέβονται τον ουδέτερο χαρακτήρα του Οικονομικού Συντάγματος.
Το σπάσιμο του κρατικού μονοπωλίου στην Ανώτατη Εκπαίδευση με την αναθεώρηση του άρθρου 16 συνδέεται και με το Οικονομικό Σύνταγμα, διότι στοχεύει να καταστήσει την Ελλάδα από νησίδα εκπαιδευτικού απομονωτισμού διεθνές εκπαιδευτικό κέντρο. Επαναπατρίζοντας μέρος έστω των 53.000 εξόριστων Ελλήνων φοιτητών και άλλων τόσων διακεκριμένων ερευνητών και προσελκύοντας και ξένους, δημιουργεί νέα πηγή για το ΑΕΠ, νέες θέσεις εργασίας και φυσικά άμεσες ελληνικές και ξένες επενδύσεις στον τομέα της παιδείας και του πολιτισμού εισάγοντας την ελληνική οικονομία στη διεθνή εκπαιδευτική αγορά των 30 δις δολ το χρόνο, από την οποία τόσα χρόνια ήταν απούσα.
Στο άρθρο 17 και 18 προστατεύουμε όχι μόνο την ιδιοκτησία αλλά και την περιουσία (μετοχές, ομόλογα, πνευματική και βιομηχανική ιδιοκτησία, εμπορικό σήμα), θεσμοθετούμε τη δυναμική πολεοδομία με τη μεταφορά συντελεστή δόμησης και επιτρέπουμε την αξιοποίηση εγκαταλελειμμένων κτιρίων για κοινωνικούς σκοπούς.
Καταργείται η αναδρομική εφαρμογή φορολογικής επιβάρυνσης (άρθρο 78 παρ. 2) και υιοθετείται νόμος με κίνητρα σταθερής φορολόγησης για στρατηγικές επενδύσεις που αφορούν την εθνική μας οικονομία. (Παρ. 6)
Στόχος των προϋπολογισμων μας (κατά το άρθρο 79) είναι η διασφάλιση βιώσιμης δημοσιονομικής λειτουργίας.
Το Οικονομικό Σύνταγμα της Ελλάδας είναι προσανατολισμένο στην Κοινωνική Οικονομία της Αγοράς, σέβεται τον ελεύθερο ανταγωνισμό, εγγυάται την κοινωνική κινητικότητα και επιδιώκει την κοινωνική συνοχή και δικαιοσύνη. Στοχεύει στην δημοσιονομική ισορροπία και στην οικολογική βιωσιμότητα που συνιστούν τους βασικούς πυλώνες της οικονομικής πολιτικής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Έχουμε διδαχθεί από την ιστορία μας, ότι τα τελειότερα Σύνταγμα στα χέρια ασυνείδητων ή αδιάφορων λειτουργών απέτυχαν, ενώ ακόμα και ατελή Συντάγματα στα χέρια ευσυνείδητων λειτουργών, λειτούργησαν τέλεια.
Σήμερα έχουμε μια σπάνια ευκαιρία, αξιοποιώντας την εμπειρία απανωτών κρίσεων που αντιμετωπίσαμε με επιτυχία, να σχεδιάσουμε τον νέο Πολιτειακό Χάρτη της Πατρίδας μας, υπερβαίνοντας μικροκομματικές διαφορές και πάθη.
Η Παράταξη μου, η Νέα Δημοκρατία, για ακόμη μια φορά επιδιώκει να αποδείξει στον Ελληνικό Λαό ότι από τότε που την ίδρυσε ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής, ταυτίζεται πάντα με τις κορυφαίες επιλογές για το λαό και το έθνος.
Σας ευχαριστώ»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου